Mama czyta: Ludzie z peronu 5, Clare Pooley

 

Dojeżdżając codziennie do pracy o tej samej porze pociągiem obserwujesz innych pasażerów. Z czasem zauważasz te same osoby. Nadajesz im swoje nazwy/imiona a nawet wymyślasz sobie jacy są. Nie znasz ich a jednak masz o nich swoje zdanie. Nie wypada nieznajomego zagadywać ale wydarza się sytuacja, w której trzeba zareagować i to ona uruchamia kolejnych pasażerów to rozmawiania ze sobą. Nasza opinia na czyjś temat może być bardzo daleka od prawdy a rozmowa z niby nieznajomym powoduje wyjawienie rzeczy, których się nikomu nie powiedziało.

Książka Clare Pooley zwraca nam uwagę na innych ludzi, których często traktujemy bardzo powierzchownie a przecież prawda o danym człowieku ujawnia się dopiero gdy go bliżej poznamy. Nie oceniajmy wiec po pozorach.

To opowieść o problemach, które dusimy w sobie, bo nie mamy nikogo kto by nas zrozumiał. Są tu ciężkie tematy hejtu, śmiertelnej choroby, zagubienia, wypalenia zawodowego, braku miłości i szczęścia, strachu przed samotnością i przyszłością. Ale to wcale nie smutna książka! Znajdziecie tu sporo humoru, a bezpośredniość Iony była irytująca i zabawna.

Wśród tych pasażerów jest Iona – bardzo ekscentryczna kobieta po sześćdziesiątce, psycholożka, kiedyś sławna dziś pracująca w gazecie w rubryce porad. Stara się być bardzo pozytywna, optymistyczna ale i ona martwi się o swoja pracę. To ona zaczyna udzielać rad pasażerom. Czy jednak będą one skuteczne i zmienią ich życie? To już musicie przeczytać sami.

Patrząc na okładkę myślałam, że  będzie to opowieść o czwórce pasażerów, ale w książce poznacie więcej osób. Każda z nich jest tak bardzo różna i każda ma swój problem.

Byłam w Londynie i podróżowałam głównie komunikacją miejską zwiedzając to miasto więc doskonale potrafię sobie wyobrazić takich anonimowych pasażerów jak opisanych w książce.

Bardzo przyjemna lektura. Szczerze Wam polecam

Wydawnictwo Zysk i Spółka

Pozdrawiam

Joanna_JB

Czytamy Świerszczyk

Witam Was serdecznie :-)

Kwietniowy numer Świerszczyka trafił do nas w sam raz przed wakacyjnym wyjazdem. 

  

"Ruch to zdrowie, każdy to wie" 

 Numer ten zachęca do aktywności fizycznej pod każdą postacią. Pomaga ona w utrzymaniu ciała w zdrowiu. Ogromną zaletą jest fakt, że dzięki uprawianiu różnych dyscyplin sportowych zdobywamy umiejętności przydatne w szkole.

"Duma mrowiska" Małgorzaty Strzałkowskiej przedstawia jak wygimnastykowane mrówki stanowią podstawę mrowiska. Natomiast dyscyplina oraz pracowitość przynoszą ogromną dumę.

 "Piłka parzy" Melanii Kapelusz wspaniale ukazuje jak wspólna zabawa potrafi być wciągająca, ćwicząca refleks, a zarazem relaksująca oraz poprawiająca humor 😊

 

  

 Nie tylko uprawianie aktywności fizycznej jest dobre dla naszego ciała. Również sport dla naszego umysłu jest świetnym ćwiczeniem poprawiającym myślenie oraz pamięć. 

Rozwiązanie krzyżówki Marcela Zgadula "Podwórkowo" należało do najmłodszych, którzy z tym zadaniem poradzili sobie nad wyraz szybko. Choć były hasła wymagające wsparcia dorosłych. Hasłem okazała się jedna z naszych ulubionych zabaw 😄 

 

 

 

Zwariowane Litery "Aktywności ruchowe są miłe, oraz zdrowe!" Małgorzaty Strzałkowskiej były wyśmienitą rymowaną zabawą dla całej rodziny oraz umilały długi lot. 

 

 

 

 Dużym zainteresowanie cieszył się blok Rysuj Krok Po Kroku. Rysowanie krok po kroku sprawdziło się w naszym przypadku i nawet w późniejszym czasie takie rysunki pojawiły się w różnych miejscach naszej przestrzeni.  

 

 

 

Ogromną dawkę śmiechu dostarczyło nam szukanie różnic w sportowym świecie mrówek (na rysunku Macieja Łazowskiego) oraz Wielkie Czytanie "Zdrowy Duch" Magdaleny Kiełbowicz. Tu również sport wyszedł na prowadzenie. Po raz kolejny przekonaliśmy się, że pełni on bardzo ważną rolę w życiu człowieka. Niezależnie od wieku powinniśmy dbać o tę sferę naszego życia. 

 

  

 

Stałym elementem Świerszczyka jest "Świerszczyk w Podróży" Joanny Szulc. Tym razem udaliśmy się, wraz z Bajetanem, w  podróż na Podlasie i do Puszczy Białowieskiej. W tej wyprawie towarzyszyły nam samodzielnie wycięte i sklejone zwierzątka oraz elementy puszczy. 

 

 

 Połączenie aktywności fizycznej z wyjściem na podwórko to idealny sposób na wspólne spędzenie czasu wspólnie z przyjaciółmi jak i z rodzicami oraz dziadkami, o czym przekonała się Oliwia w Ukrytych Słowach Małgorzaty Strzałkowksiej.

 

 

 

W trakcie wakacji wspólnie spędzaliśmy czas uprawiając różnego rodzaju sporty aktywujące zarówno nasz umysł jak i ciało. Korzystając z ciepłego słoneczka staraliśmy się jak najwięcej czasu spędzać nad morzem, gdzie również towarzyszył nam Świerszczyk i wiersz o Oliwii - chyba zostanie naszym ulubionym. 

Rubryka "Chcę wiedzieć więcej" przedstawia mnóstwo wiedzy z zakresu piłki nożnej. Dla dziewczynek była to całkiem nowa porcja informacji. Wyjaśnienie najważniejszych zagadnień z tej dziedziny sportu oraz pokazanie, że to sport nie tylko dla "chłopaków".

 

Koniecznie sięgnijcie po ten numer

Świerszczyk 

Serdecznie zapraszamy Was już dziś na kolejną recenzję Świerszczyka, która ukarze się w maju na łamach Klubu Twórczych Mam.

Zochnadesign

CHWILA DLA MAMY: Luksus bycia offline

W dzisiejszym świecie, w którym każda z nas nosi w kieszeni cały świat, a powiadomienia o nowych mailach, wiadomościach czy zdjęciach znajomych spływają do nas strumieniem bez końca, zaczynamy zapominać, jak smakuje prawdziwa cisza. Często łapiemy się na tym, że nawet w tej krótkiej, upragnionej chwili dla siebie, odruchowo sięgamy po telefon. Zamiast obiecanego relaksu, fundujemy sobie jednak kolejne porcje informacji, porównań i cudzych emocji. A gdyby tak na chwilę odłożyć to błyszczące urządzenie i odkryć, że największym luksusem naszych czasów wcale nie jest bycie „na bieżąco”, ale odważne bycie offline?

Higiena cyfrowa brzmi jak skomplikowane pojęcie, ale w rzeczywistości to najprostszy prezent, jaki możemy sobie podarować. Wszystko zaczyna się od zrozumienia, jak destruencyjnie działa na nas niebieskie światło ekranów i nieustanny szum informacyjny, zwłaszcza wieczorem. Kiedy po całym dniu intensywnej pracy – czy to zawodowej, czy tej domowej przy dzieciach – scrollujemy media społecznościowe, nasz mózg dostaje fałszywy sygnał, że wciąż musi być w pełnej gotowości. Zamiast wyciszenia, fundujemy sobie dawkę niebieskiego światła, które blokuje wydzielanie melatoniny, psując jakość naszego snu. To dlatego rano budzimy się zmęczone, mimo że teoretycznie „odpoczywałyśmy” wieczorem na kanapie z telefonem w ręku.

Prawdziwa zmiana zaczyna się od jednej godziny. Tylko sześćdziesiąt minut bez ekranu przed snem potrafi zdziałać cuda dla naszego spokoju ducha. To moment, w którym świat cyfrowy przestaje istnieć, a my wracamy do analogowych przyjemności, które kiedyś sprawiały nam tyle radości.

 Przypomnijcie sobie zapach papierowej książki, szelest kartek i to, jak wyobraźnia buduje obrazy bez gotowych filtrów z Instagrama. Może to być czas na zapomniane robótki ręczne, które angażują dłonie i pozwalają myślom swobodnie płynąć, albo po prostu na filiżankę herbaty wypitą w absolutnej ciszy. Ta cisza nie jest pusta – ona jest pełna możliwości regeneracji, której żaden smartfon nam nie zapewni.

Wprowadzenie cyfrowego detoksu to proces odzyskiwania wolności. Kiedy wyłączamy powiadomienia, przestajemy być zakładniczkami cudzych oczekiwań i natychmiastowych odpowiedzi. Uczymy się na nowo, że nie musimy wiedzieć wszystkiego o wszystkich w każdej minucie dnia. Ten luksus bycia niedostępną dla sieci pozwala nam stać się bardziej obecnymi dla samych siebie i dla naszych najbliższych. Relaks, który płynie z braku wibracji telefonu w dłoni, jest głęboki i prawdziwy. Daje nam szansę, by rano obudzić się z jasnym umysłem i energią, której nie da się kupić w żadnej aplikacji. Spróbujcie dziś odłożyć telefon godzinę wcześniej – Wasza głowa i ciało podziękują Wam za to najpiękniejszym, głębokim snem.

Pozdrawiam serdecznie

Magdalena 

Mama czyta "Propozycja dżentelmena" J.Quinn

"Propozycja Dżentelmena" Jula Quinn - romans historyczny
Wydawnictwo ZYSK I S-KA

   Dziś chciałabym opowiedzieć Wam o kolejnej książce z cyklu „Bridgertonowie”. Ktoś może zapytać: czy książka jest ciekawsza niż ekranizacja? Moim zdaniem – jak zawsze – tak. Przede wszystkim dlatego, że historia jest bardziej przemyślana i spójna, a wiele wątków można odkryć głębiej, czego często nie zobaczymy w serialu czy filmie.

Główną bohaterką tej historii jest służąca – i to właśnie jej przez cały czas najmocniej kibicowałam. Sophie urodziła się jako nieślubne dziecko hrabiego Richarda Gunningwortha, który opiekował się nią aż do swojej śmierci. Zapewnił jej edukację i wychowanie, dbał o jej potrzeby, jednak dziewczyna nigdy nie czuła się przez niego naprawdę kochana – hrabia nie okazywał jej uczuć.

Sytuacja diametralnie się zmieniła, gdy hrabia ożenił się ponownie. Jego wybranka, Araminta, miała już dwie córki. Początkowo dziewczynki uczyły się razem, jednak macocha szybko zaczęła nastawiać swoje dzieci przeciwko Sophie. Sama również darzyła pasierbicę wyraźną niechęcią. Dopóki żył hrabia, Sophie była względnie bezpieczna, choć bardzo samotna. Niestety po jego śmierci wszystko się pogorszyło.

Zgodnie z wolą ojca, Araminta miała opiekować się Sophie aż do ukończenia przez nią dwudziestego roku życia, otrzymując na ten cel odpowiednie środki. W testamencie nie było jednak żadnej wzmianki o tym, że dziewczyna ma zostać służącą. Mimo to macocha samowolnie podjęła taką decyzję. Od tego momentu Sophie była zdana na łaskę i niełaskę Araminty oraz jej dwóch córek.

W tej sytuacji warto wyjaśnić, jak doszło do tego, że Sophie pojawia się w życiu Bridgertonów. Wszystko zaczęło się od balu maskowego organizowanego w domu Bridgertonów. Araminta i jej córki szykowały się na to wydarzenie, a służba nie mogła patrzeć na to, jak Sophie jest traktowana. Dlatego potajemnie przygotowano wszystko tak, aby i ona mogła się tam pojawić. Dzięki temu dziewczyna choć na jedną noc mogła wejść do świata arystokracji i przestać być służącą.

Niezwykła przygoda Sophie zaczyna się w momencie, gdy na balu poznaje Benedicta Bridgertona, drugiego syna lady Bridgerton. Mężczyzna od razu zwraca na nią uwagę – różni się od innych panien na wydaniu, jest tajemnicza i nie chce zdradzić swojego imienia. Jej twarz skrywa maska, a jednak Benedict niemal od pierwszego spotkania czuje, że jest nią zauroczony. Nie wie jednak, że po tej jednej nocy nie będzie w stanie odnaleźć tajemniczej damy w srebrnej sukni.

Mogę Wam zdradzić, że los sprawił, iż spotkali się ponownie – w dość nieoczekiwanych okolicznościach. Pojawia się jednak pytanie: czy Benedict będzie w stanie rozpoznać dziewczynę z balu, skoro teraz widzi w niej jedynie zwykłą służącą?

Nie chcę zdradzać zbyt wiele, ale mogę zapewnić, że w tej książce znajdziecie wszystko to, co najpiękniejsze: namiętność i miłość, ale też przyjaźń, zaufanie oraz ogromną empatię wobec drugiego człowieka.

Finał tej historii naprawdę zaskakujący. Końcowe rozdziały czytałam już późną nocą, z zapartym tchem, nie mogąc się oderwać od książki. Autorka świetnie buduje napięcie i stopniowo prowadzi do rozwiązania wszystkich wątków.

Lęki, wątpliwości i pragnienia Sophie oraz Benedicta są przedstawione bardzo wiarygodnie, dzięki czemu lepiej zrozumiemy ich decyzje – nawet wtedy, gdy nie były one oczywiste. 

Dodam jeszcze że, gdy znajdowałam chwilę na przeczytanie kolejnego rozdziału, mój umysł naprawdę odpoczywał. Ta historia daje do myślenia – pokazuje, że można kochać kogoś całym sercem, doceniać życie rodzinne i dostrzegać w drugim człowieku to, kim naprawdę jest, a nie jaką rolę odgrywa w społeczeństwie.

Jeśli bliskie są Wam takie wartości, jestem pewna, że ta książka Was zachwyci i zostawi po sobie nie tylko piękne emocje, ale też odrobinę nadziei.

Jeśli jeszcze nie czytaliście książek z tej serii to szczerze polecam, a wydawnictwu, dziękuje za możliwość napisania recenzji.

Gra planszowa: Miszmasz! Japonia

 Zwariowana gra imprezowa powraca, by znów zakręcić nam w głowach zestawem minimalistycznych grafik! Miszmasz! Japonia to wyjątkowo dynamiczna karcianka, w której ze stale zwiększającej się puli symboli staramy się wychwycić pary. Wyzwanie polega na tym, że obrazki są dość niewielkie, a do tego niezwykle wręcz spójne: geometryczne i zachowujące tę samą, prostą paletę kolorów. 

Szukaj par wśród symboli inspirowanych japońską kulturą!

Podstawowe informacje: 

Liczba graczy: 2-6

Wiek graczy: 6+

Czas gry: 5-10 minut

Kategoria: imprezowe

Mechanika: refleks, dopasowywanie wzorów, zbieranie zestawów

Planowana data premiery: 24 kwietnia 2026

Link do gry: https://www.rebel.pl/gry-planszowe/miszmasz-japonia-2028463.html

Pozdrawiam

Joanna-JB

Podsumowanie Wyzwania Cyklicznego "Dla Kobiety"

 W ostatnim miesiącu zaproponowałyśmy Wam wyzwanie pt. Dla kobiety. Chciałyśmy tym tematem podkreślić, że kobieta nie tylko lubi dawać ale i dostawać (co nie wyklucza tworzenia też rzeczy dla siebie). Pokazałyśmy nam w swoich pracach, że prezenty mogą być bardzo różnorodne, ale jedno je łączyło: wszystkie były zrobione własnoręcznie a osoby, które je stworzyły włożyły w nie dużo serca.

Zwycięzcą Wyzwania Cyklicznego "Dla kobiety" została Ewa Mac i je Magiczny Zakątek!

Ewa stworzyła piękną broszkę koniczynke:

Gratulujemy!

Zapraszamy do stworzenia inspiracji na kolejne nasze wyzwanie.

A oto nagrody dla Ciebie:

od IDT Collection 100 zł na zakupy - KLIK

Sklep internetowy Artianette ufundował bon zniżkowy 25% - KLIK

Sklep wycinanka.net ufundował 20% zniżki na zakupy - KLIK

Pasmanteria.eu ufundowała 15% zniżki przy zakupach na minimum 50 zł - KLIK

Scrapkowo 10 % zniżki przy zakupach - KLIK

15% na zakupy papieru od Margaret My Craftime - KLIK

Pozdrawiamy i zapraszamy do udziału w trwającym wyzwaniu cyklicznym

a wszystkie dzieci do naszego konkursu dla Twórczych Dzieci.

Zespół KTM

Mama czyta: Rodzina Channingów Mrs Henry Wood

 

Autorką książki jest Ellen Wood, która przyjęła pseudonim literacki od imienia swojego męża Henry`ego. Być może pomogło jej to w karierze pisarskiej, bo tworzyła w latach ok. 1860-1887. Wiele jej książek było bardzo popularnych w Stanach Zjednoczonych i Australii.
Nie sprawdziłam tych danych zanim sięgnęłam po tą pozycję i bardzo się zdziwiłam. Liczyłam na książkę obyczajową, nowość. A tu okazało się, że to nowe wydanie książki z 1862 roku. Zaskoczył mnie język, styl, sama fabuła chyba też. No i objętość: 723 strony!
Było to dla mnie pierwsze spotkanie z taką literaturą i myślałam, że będzie to coś czego nie polubię a nawet się tym znużę ale im więcej czytałam to bardziej dałam się ponieść tej historii.
Mamy tu angielskie miasteczko nad brzegiem rzeki z katedrą i szkołą katolicka dla chłopców (to czasy gdy dziewczęta uczyły się w domach). XIX wiek, wychowywanie w głębokiej wierze, lojalności i uczciwości. Taka właśnie jest rodzina Channingów z szóstką dzieci, które do ojca mówią Panie (ale nie zawsze, nie wiem czy to wina tłumaczenia) i obowiązkowo spotykają się codziennie na słuchaniu Pisma Świętego czytanego przez głowę rodziny. Cokolwiek dzieje się złego zawierzają się Bogu i jego woli. W miasteczku jest też mniej wyidealizowana rodzina Yorków oraz Hunterów oraz inne postacie związane z głównymi bohaterami. Do tego mamy chłopców ze szkoły oraz osoby tam pracujące. Jednym słowem bardzo dużo postaci. Autorka z początku stara się nam ich przybliżyć stosując bardzo elokwentne opisy co jeszcze bardziej mnie gubiło. W miarę czytania już wszystko się uporządkowuje.
Główny motyw jest bardzo moralizatorski pokazuje bowiem, że będąc uczciwym, dobrym, lojalnym i głęboko wierzącym pokona się wszystkie trudności i prawda zwycięży. Brzmi to nierealnie wręcz bajkowo do tego ubrane jeszcze w język XIX-wiecznej powieści ale fabuła jest interesująca. Jest tu tajemnica, zagadka kryminalna, zniknięcie dziecka, kradzież, są też psoty uczniów i życie rożnych klas społecznych.
Opis na książce: „o niewinności wystawionej na próbę” – jest odpowiedni do języka jakim jest napisana. Ja bym to ujęła inaczej, bo to akurat temat aktualny również obecnie: jak oskarżenie niewinnej osoby może wpłynąć na stosunek wszystkich osób do tej osoby i jej rodziny. W tamtych czasach to był duży problem (twój brat jest oskarżony więc ty nie możesz awansować) ale obecnie też opinia społeczna potrafi kogoś napiętnować na podstawie pomówień.
Powieść jest specyficzna ale polecam ją bo jej odmienność od współczesnej literatury czyni ją czymś wyjątkowym. Wszystko tu ze sobą współgra: język i styl doskonale oddają  atmosferę miasteczka, postacie jakby wyidealizowane ale nie pozbawione cech własnych, słabości a także te nieidealne, którym oczywiście wiedzie się gorzej.
Miłej lektury!
Wydawnictwo Zysk i Spółka
Tłumaczyła Mira Czarnecka

Joanna-JB