Witajcie!
Całe wakacje zachęcaliśmy Was do stworzenia prac pokazujących Wakacyjną przygodę. Widać, że wakacje tak Was pochłonęły, że nie mieliście za dużo czasu na tworzenie. Ale to nic. Spośród nadesłanych prac nasza uwagę przykuła praca Mikołaja i ją też chcemy nagrodzić.
Dla Ciebie Mikołaju nasz banerek i nagrody:
Witajcie!
Wrzesień to czas, kiedy jesienne sady uginają się od owoców, a wśród nich króluje jabłko.
Dlatego naszym wrześniowym tematem wyzwania Twórcze Dzieci będzie właśnie jabłko.
Niech każde dziecko pokaże, jak widzi ten owoc po swojemu – może to być rysunek, praca plastyczna, ozdoba, zabawka czy zupełnie inna forma. Liczy się pomysł, kreatywność i radość tworzenia, a nie perfekcja wykonania.
Czekamy na wasze jesienne, jabłkowe inspiracje!
Pozdrawiamy
Zespół Klubu Twórczych Mam
Książka, która swym
tytułem sugeruje prawdziwy romans w rezultacie okazała się studium
psychologicznym. Dla czytelników chłonnych płomiennych uczuć i szybkiej akcji
może być rozczarowaniem. Mamy tu bowiem powolne tempo, wątki poboczne i sytuacje
z perspektywy kilku osób. Autorka chciała w niej pokazać dużo istotnych spraw
jak islamofobia, feminizm czy seksualność. Mamy tu też tajemnice rodzinne,
zaufanie, zdradę i budowanie związku. Każdy z bohaterów jest po prostu ludzki:
ma wady i zalety. Ciekawie jest też przedstawione życie ludzi różnych kultur i
ich wzajemne relacje.
Głównymi bohaterami
jest para lekarzy Yasmin i Joe. Ona muzułmanka, on syn „wyzwolonej”, bogatej
matki. Zderzenie tych światów a w zasadzie ich rodzin jest bardzo ciekawe.
Każde z nich ma swój ukryty pogląd na świat, sekrety i oczekiwania. Planują ślub.
Ale książka nie skupia się na tym tylko z każdą stroną coraz bardziej pokazuje
nam życie, przeszłość, rozmyślania i problemy bohaterów. Więcej jest tu
rozważań niż akcji np. gdy Joe przyznaje się do zdrady to nie mamy tej sceny w
książce. Od razu czytamy o tym co było po tym wydarzeniu. Nie spotkałam się
wcześniej z takim rodzajem pisania powieści. I albo się to akceptuje albo nie.
Trzeba potraktować tą opowieść w szerszym kontekście: poznajemy uczucia
bohaterów, środowisko, problemy i oczekiwania. Poznajemy Londyn z jego
wielokulturowością a nawet pracę lekarzy w szpitalu w tym mieście. Wszystkie te
czynniki są powiązane jak i ludzie zamieszkujący to miasto.
Powolna narracja,
spojrzenia różnych osób to wszystko tworzy opowieść o ludziach, których uczucia
i sekrety skrywane latami potrafią bardzo namieszać. I w tym wszystkim jest ta
miłość, która nie wybucha żarem a jest bardzo analizowana. Bohaterka szuka siebie:
ma wiele pytań i wątpliwości: co do zawodu, który wybrała; do mężczyzny,
którego ma poślubić; do uczuć, których
nie potrafi nazwać. Wszystko to sprawia, że jest nam bliska, bo taka ludzka, bo
taka jak każdy. Joe natomiast bardzo pragnie żyć normalnie i szczęśliwie, ale
ukrywa swoje uzależnienia, lęki i wątpliwości. Chodzi na terapię ale jest mu
trudno. Też popełnia błędy, ale dopiero prawda sprawia, że ma szansę na inne
życie. „Nie mogę cofnąć przeszłości i nie mogę poznać przyszłości, z wyjątkiem jednej
rzeczy: nigdy więcej nie popełnię tych samych błędów. Prawdopodobnie popełnię
inne…”
„Na tyle, na ile się
orientuję, życie jest całkowicie przypadkowe. A ja jestem bardzo wdzięczny za
przypadkowych ludzi, których mi podrzuca, zwłaszcza tych, których znajduję za
kubłami na śmieci.”
Książka jest ciekawa.
Wato przeczytać.
Wydawnictwo Zyski i Spółka
Joanna-JB
Jak tam babeczkowe lato? Macie ochotę na odrobinę słodyczy? Dziś łapcie przepis na babeczki z borówkami. Mmmmm, kocham borówki. A w tym roku mam ich sporo w ogrodzie wiec korzystam :)
Składniki:
1 i pół szklanki mąki, pół szklanki cukru, 2 jajka, pół szklanki oleju, pól szklanki mleka, 2 łyżeczki proszku do pieczenia i oczywiście borówki tak ze dwie garści lub więcej.
Przepis:
Najpierw ubijamy jajka z cukrem na puszystą masę, dodajemy stopniowo olej i dalej ubijamy, potem mleko (najlepiej ciepłe) i już mieszając łyżką wsypujemy mąkę, proszek do pieczenia, a na końcu borówki. Zostawcie parę na dekorację. Nakładamy do foremek i pieczemy 30 minut w 170 stopniach.
Babeczki ozdobiłam listkami mięty i borówkami. A czym "przykleiłam"? Lukrem! Spróbujcie. To naprawdę daje efekt i zachęca jeszcze bardziej do spróbowania babeczek.
A Wy macie jakiś sprawdzony przepis na babeczki? Podzielcie się z nami!
Pozdrawiam
Joanna-JB
.jpeg)
Oprócz słodkich babeczek do jedzenia są też różne babeczki w rękodziele. Dziś chcę Wam pokazać moja mini babeczkę z koralików, która ozdobiła wieczko pudełka:
