Czas czarodziejów. Wielkie dziesięciolecie filozofii
1919 -1920 Wolfram Eilenberger, Wydawnictwo Zysk i S-ka
Wolfram Eilenberger - niemiecki, publicysta,
pisarz, urodzony w 1972 roku , wykładał filozofię w Kanadzie, USA, Niemczech i Szwajcarii.
Współzałożyciel i redaktor naczelny czasopisma
Philisophie Magazyn był też gospodarzem szwajcarskiego programu o filozofii,
jednym słowem propagator filozofii, który próbuje przybliżyć ją zwykłemu
śmiertelnikowi przez telewizję, prasę, książki oraz wykłady akademickie.
Książka to cztery portrety literackie czterech różnych
niemieckich filozofów, których działalność umiejscowiona jest czasowo między I
a lI wojną światową, głównie skupia się na latach 1919 i1929. Poznajemy Waltera
Benjamina, Martina Heideggera, Ludwiga Wittgensteina i Ernesta Cassirera.
Autor ukazuje ich nie tylko od strony ich dorobku
naukowego, ideologii, tematów badawczych, ale także zahacza o ich życie
prywatne, status materialny oraz ich ścieżkę naukową, dydaktyczną i zawodową. Wszystko
to ukazuje na tle tego co pozostawiła po sobie I wojna. Książka prowokuje nas
do dalszej eksploracji na różnych poziomach. Na pierwszym zmusza do pochylenia
się nad myślą filozoficzną tego okresu, jej podłoża i pierwotnych instynktów, na
innym do poznania biografii jednego lub nawet wszystkich bohaterów tej książki.
Jeszcze inni będą drążyć tematy polityczne i gospodarcze, które miały
wpływ na historię Europy i nie tylko. II wojna światowa to wydarzenie, które
odbiło się piętnem na historii ludzkości XX wieku, ale o tym każdy czytał,
każdy coś wie, ale mało kto zastanawiał się jak do tego doszło, jak było
wcześniej, a ta pozycja jest jednym z puzzli, który zmusza nas do znalezienia
następnego pasującego do tej historii. Czytając tę konkretną książkę byłam
zmuszona przez autora do postoju, do zaprzestania czytania, ponieważ natrafiłam
na pytanie, zdanie, myśl które kazało mi się zatrzymać i zastanowić nad sensem
naszej egzystencji.
Pierwszy przystanek to zdanie "O czym, nie można mówić,
i o tym trzeba milczeć", inny przystanek to " Jeśli jakieś pytanie da
się w ogóle postawić, to można też na nie odpowiedzieć", następna przystań
to " różne języki nie są…, właśnie tylko różne z powodu dźwięków i znaków,
lecz autonomicznych sposobów widzenia świata..." ten przystanek był
najdłuższą przerwą, poczekalnią w podróży po tej książce.
Inny przystanek, bardzo pasujący do współczesnych
czasów to:" zdemaskować powierzchowności, odrzucić konwenanse, zwalczyć
zafałszowania, przedrzeć się bezlitośnie do sedna rzeczy".
To tylko kilka przykładów jakie wartościowe pokłady
kryje w sobie tą książka.
Innym ciekawym smaczkiem są tytuły poszczególnych
rozdziałów, które wprowadzają nas w treść i atmosferę pewnej historii. Uroku
dodają także ilustracje, które twórca umieścił mniej więcej w środku
książki. Dużym minusem tej pozycji jest zawężenie czasowe (ilustracje, rok
1929), chyba, że autor chce dopisać drugą część, np. z inną grupą bohaterów?
Z reguły książki, które poruszają tematy z dziedziny
filozofii czy innej nauki, często są trudne, nużące i czasochłonne. Ta książka
zrywa z takim schematem, jest wciągająca, ciekawa i pobudzająca niczym
popołudniowe americano.
Po przeczytaniu kilkudziesięciu pozycji wydawnictwa
Zysk i S-ka dochodzę do wniosku, że wydawnictwo wzięło sobie za cel wydawanie
książek, które poruszają bardzo ciężkie tematy, ale napisane są jak ta książka
obyczajowa, ciekawy romans lub zaskakujący kryminał, nieustannie
trzymający w napięciu.
Mimo, że miałam trochę inne oczekiwania co do tej
książki, mogę jej przyznać mocną 9 w 10 stopniowej skali.
Joanna-JB
