JAŚŃ
Józef Baran
recenzja Joanny-JB:
Trafił w moje ręce
tonik poezji. Rzadko sięgam po tą formę ale ten autor i te wiersze są
szczególne. Józef Baran -poeta z Małopolski, autor ok.40 publikacji, laureat
wielu nagród…. Dużo można by wyliczać ale mnie osobiście przypomniał piosenki
zespołu Stare Dobre Małżeństwo. Tak, ten zespół korzystał z jego tekstów. Przed
recenzją tej książki wróciłam do czasów nastoletnich słuchając tych piosenek.
Poezja Józefa Barana
jest bardzo bogata w treść przekazana czytelnikowi w sposób dość zrozumiały. I
ten styl ma w sobie jednocześnie prostotę i wielkość. Tematy, które porusza w
swoich wierszach są bardzo aktualne: miłość, czas, kres życia ale także natura,
muzyka, przemijanie, codzienność oraz świat współczesny.
W wierszach jest dużo
optymizmu, pozytywnych myśli, odrobina humoru. Ale są też takie, które zwracają
nam uwagę na zagrożenia współczesnego świata i złe cechy ludzkiego charakteru
. W tym tomiku jest
też wiersz pt. „Jaśń” dedykowany Beacie Paluch, w który autor już na wstępie
zadaje pytanie
„gdzie człowiek
naprawdę jest?
Gdzie jego o ś r ó d
k a
Jaśń
Skąd wciąż wytryska
Na świat”
Zaskoczył mnie też
wiersz: „Wiersz Hip-Hopowy urodzinowy o niespodziance”. Nie przypuszczałam, że
76 letni (wówczas) poeta napisał coś o tak młodzieżowym tytule. Treść tego
utworu nadaje się nie tylko na piosenkę hip-hop, ale również na rap.
W utworze: „Nieśmiała
fraszka na AI” widzimy, że autor bardzo interesuje się współczesnym światem.
Jednym słowem: warto
sięgnąć po wiersze Józefa Barana z najnowszego tomiku „Jaśń”, w którym
opublikowane zostały 84 wiersze powstałe w latach 2022-2026.
Wydawnictwo Zysk i Spółka
_________________________________________________
recenzja Ewy:
Książka o której dzisiaj chcę opowiedzieć należy do liryki, śmiałabym rzec najmniej popularnego gatunku literackiego (chyba że niektóre teksty piosenek do niego zaliczymy, wtedy popularność mocno idzie w górę).
Chciałabym aby ten tomik posłużył mam do wysłania w eter listu - odezwy. Czytajmy wiersze, słuchajmy ich, a przede wszystkim wsłuchajmy się w nie. Wiersz ma przewagę nad każdym epickim utworem - jest krótki, niesie ze sobą wiele odczuć, przemyśleń, większa dowolność interpretacyjną i nie da się go przeczytać bezmyślnie, bo zawsze choćby jedno słowo w naszej pamięci zostanie. Biorąc do ręki tomik wierszy mamy pełną dowolność, możemy przeczytać dowolny wiersz z dowolnej strony, kilka z nich lub wszystkie.
Tomik mówi nam wiele więcej o twórcy niż jego życiorys, o jego wrażliwości, mądrości, zainteresowaniach. Dlatego też ominęłam notkę o autorze tego tomiku. Tego autora bardzo sobie cenię i od lat jestem wierna jego poezji.
Tutaj chciałabym w nietypowy sposób przybliżyć jego postać.
" Ars poetica" w tłumaczeniu sztuka poetycka jest zaproszeniem do wrót twórczości Józefa Barana.
Twórca skarży się, że współcześnie są ciężkie czasy dla liryków. Moim zdaniem zagrożeniem tutaj jest konsumpcjonizm oraz internet, media społecznościowe, które są bardzo łatwo dostępne, nie trzeba robić nic aby do tego świata wejść.
Twórca jednak zaprasza czytelnika do swojego świata- drzwi są otwarte, świata prawdziwych wartości gdzie dostępny jest bochen chleba, wino czy pełna misa, zapewnia tymczasowy schron i nadzieję na nawrócenie.
Ten wiersz mimo, że nie ma początku tomiku umieszczony jest prologiem to tego co ma nam do zaoferowania Józef Baran, zwraca na uwagę na współczesne zagrożenia, a pięknem swojej liryki daje nam ukojenie, siłę na pielęgnowanie naszego człowieczeństwa, mimo że współczesny świat próbuje nas odczłowieczyć..
Jego poezja przenosi nas w przeszłość i w przyszłość, wiele nawiązań do kosmosu.
Przeszłość to nawiązania do malarstwa i nieżyjących już artystów czy poetów.
Kiedy czytam jego wiersze zachowuję się jak uzależniony od internetu użytkownik, jestem otoczona mnóstwem tomików wierszy (Miłosza, Szymborskiej, Staffa, Jana Kasprowicza, Edwarda Stachury, Władysław Broniewskiego i pewno znalazło się by wielu innych) i większość wierszy Barana prowokuje mnie do przeczytania wierszy wymienionych poetów. Wiersze te są dla mnie silnym narkotykiem przenoszącym do innego ekscytującego równoległego świata, wystrzelają jak rakieta w kosmos.
Polecam i Wam ten liryczny świat!
