Kwietniowe wyzwanie kolorystyczne

Wiosna, wiosna ach to Ty!  Dziś zapraszamy Was na kolejne wyzwanie kolorystyczne.

 Poniżej kwietniowa paletka kolorystyczna:

Nasze projektantki tak poradziły sobie z tematem:

kartka karto_flanej:

Recyclingowa kartka Loli, do której użyła różowej tekturki oraz grafik z opakowania po chusteczkach higienicznych:

Mamma Mai zrobiła zwiewną chustę:

Tynka bransoletki (które nie dały się dobrze sfotografować):

Etoile zrobiła karteczkę (darmowy stempelek pochodzi z TEJ strony):

 oraz nietypowy zmediowany przybornik na pędzle:

 

Ania z Zapiecka zrobiła delikatny łapacz snów opierając się na jasnych kolorach z paletki:

Jesteśmy ciekawe, co Wy przygotujecie na wyzwanie zwłaszcza, że i nagrody są piękne.

Sponsorem nagród jest marka papierów Altair Art, która oferuje bon o wartości 30 zł na swoje papiery do scrapbookingu w sklepie
 Skarbnica Pomysłów

Sklep Ewa 30 zł na zakupy:

Magraf 35 zł na zakupy:

HagArt daje 20% zniżki na zakupy:

BloomCraft sponsoruje 20% zniżki na zakupy:

Link do zasad uczestnictwa:

https://klub-tworczych-mam.blogspot.com/p/zasady-wyzwan.html

 Pozdrawiamy,

Zespół KTM

Krok po kroku - etui na sztućce

Przedwielkanocnie pokażę Wam jak stworzyć proste etui na świąteczny stół. Czas wykonania nie jest długi, zatem może znajdziecie czas aby i sobie zrobić tego typu ozdobę, która tak na prawdę może służyć również w ciągu roku.

Potrzebne będą:

- gruby materiał ( ja użyłam gruby bieżnik) o szer 39-40cm i długości w zależności ile sztuk chce się wykonać (po 11 cm na każde etui plus drobny zapas na wyrównywanie nierówności

- 3 koronki ozdobne o długości takiej samej jak materiał

- nożyczki

- maszyna do szycia lub igła i nici.

Na poniższym zdjęciu widać, że etui będzie pasowało na różne rodzaje sztućców dłuższych i krótszych

Robimy sobie poglądowe przymierzanko koronek, tak:

lub tak:

Zakładka przednia ma mieć ok 13cm.

Wykorzystałam stary bieżnik dlatego widać na górrze przyszłego etui zakład. Normalnie można zostawić materiał bez zakładek i ewentualnie go obrębić maszyną bądź ręcznie. 

Przyczepiamy koronki na całej długości szpilkami: górna (u mnie biała) górną krawędzią styka się z krawędzią materiału, przednia (u mnie zielona) górną krawędź ma równo z materiałem z przodu, a dolna (u mnie granatowo-szara) dolną.

Przyszywamy ręcznie lub przy pomocy maszyny koronki do materiału. Każda z nich musi być przyszyta jak najbliżej krawędzi, aby się później niepotrzebnie nie podwijała.

Z materiału z przyszytymi koronkami odcinamy skrawki o szerokości 11 cm, przy czym za każdym razem lepiej sprawdzić, czy przypadkiem materiał się zbytnio nie skrzywił. W razie czego, przycinamy nierówności.

Na koniec zszywamy materiał na bokach. Mając strzępiący się nieco materiał i zwykłą maszynę do szycia, obrobiłam boki etui gęstszym ściegiem zygzakowym. Zszyć można również ręcznie.

Dla ozdoby można dokleić do etui jakiś świąteczny motyw, obwiązać sznurkiem i dołożyć żywą gałązkę. Wszystko zależy od Waszej inwencji twórczej.

Pozdrawiam,

Katrin

Wybierz grę dla swojego dziecka - PORA LICZYĆ

Witajcie.

Dzięki uprzejmości firmy REBEL <klik> otrzymaliśmy grę "Pora liczyć"...

W pudełku znajdujemy 50 dwustronnych kart z grafikami owoców i warzyw, tekturową strzałkę "do zadań specjalnych" oraz instrukcję gry.

W telegraficznym skrócie gra polega na odgadnięciu liczby konkretnego warzywa/owocu spośród kart, które rozłożymy na stole.

Rozkładamy np. 25 kart. Resztę odkładamy w miejscu widocznym dla wszystkich graczy na stosiku, odsłaniamy pierwszą kartę; warzywo/owoc, które jest widocznie większe to TO, którego szukamy na 25 rozłożonych kartach. Technika odgadywania jaką obierzemy może być różna-albo "strzelamy"...albo tracimy nieco czasu, by chociaż ogarnąć wzrokiem każdą z 25 kart...Gdy każdy z uczestników poda liczbę następuje WSPÓLNE liczenie. 
Gracz, który podał prawidłową liczbę wybranego owocu/warzywa otrzymuje kartę.

W każdej rundzie zwycięża osoba, która zbierze 5 takich kart.

Graliśmy z naszą siedmiolatką, której gra się podobała.

To gra przede wszystkim ćwicząca spostrzegawczość i refleks.

Jednak po kilku rundach przestaje być ekscytująca jak na początku, gdy wszystko jest nowe, nawet po przewróceniu kart (spośród tych 25 rozłożonych). 

Wtedy "strzałka" do zadań specjalnych sprawdza się znakomicie. Niestety Zosia w grze ze strzałką jeszcze się gubiła, z kolei bez strzałki po zagraniu kilku rundek emocje już nie były takie jak na początku, zatem, żeby nieco podkręcić grę narzuciliśmy sobie sami granicę czasową na odgadywanie.

Nie jest to gra z typu "podkręcamy tempo" i "emocje rosną" wraz z upływem czasu, ale na spostrzegawczość, refleks rewelacyjna.

Gra polecana jest dla dzieciaków od 5 roku życia. Bystry pięciolatek będzie się dobrze bawił. Natomiast moim zdaniem karty można wykorzystać także w zabawie z młodszymi dzieciakami. Dzieciaki mogą np nazywać owoce i warzywa, także w języku angielskim (czy innym), mogą wskazywać na lubiane i te mniej lubiane, rodzic może wybrać np kilka kart spośród których dziecko wylosuje konkretną kartę-i z owocu/warzywa widocznie większego przyrządzić jakąś przekąskę...Można także rodzinnie bawić się w poznawanie nowych smaków, przygotować półmisek warzyw i owoców a następnie losować za pomocą kart, które warzywo/owoc próbujemy. Dla smakoszy to nie problem, jednak dla tych, którzy "wybrzydzają" może to być okazja, że w tym zabawowym klimacie ktoś się przekona do smaku...

Nasze pomysły na zabawę z warzywami i owocami zebrałyśmy kiedyś w tym poście <klik> z kolei w innym <klik> prezentujemy rady dietetyka, o tym jak "przemycić" do jadłospisu warzywa.

Pozdrawiam ciepło
tynka

Kurs rysunku- rysujemy kurę

Witajcie!

Dziś w naszym kursie rysunku narysujemy wesołą kurkę, którą możecie narysować z dziećmi. Oto poszczególne etapy:

Zapraszamy Was także z dziećmi do wyzwania Zrobione z mamą- Kogut w kurniku.

Mama czyta- Renzo Podesta "Warpaint"

Witajcie drogie mamy!

Dziś chciałabym zachęcić Was (a może także i tatusiów) do przeczytania komiksu "Warpaint" argentyńskiego autora Renzo Podesta.

Pozycję tę otrzymałam dzięki uprzejmośći wydawnictwa Madioca.

Trafi w Wasze ręce świetnie wydany komiks narysowany z epickim rozmachem. Tradycyjna nazwa: epos, a także podział na akty nawiązuje do eposów rycerskich średniowiecza, czy antyku, takich jak saga o Niebelungach, czy Iliada. Głównym bohaterem jest wojownik, którego żywiołem jest walka, całe życie spędził na wojnie. Otrzymujemy zatem obrazy z pola walki, pełne brutalnych scen, główny bohater zapamiętuje się w walce aż w końcu ginie. Po śmierci trafia do dziwnej krainy, gdzie spotyka trzy kobiety: staruchę, dziewicę i matkę. Są to mitologiczne parki- prządki ludzkiego losu. Te obiecują mu powrót na ziemie i wyzwolenie od walki. Za cenę spokoju musi jednak powrócić na ziemię w postaci ducha bez celu, niezauważanego przez innych ludzi. Bohater może także wrócić na ziemie i nadal walczyć, Wojownik wybiera wojnę, powraca na ziemie, walczy, żeby zginąć i potem cała historia, powtarza się od nowa i od nowa...

Kluczowym w zrozumieniu tego dzieła wydaje mi się cytat na początku:

"Najsilniejszym wojownikiem jest ten, kto pokonał sam siebie" Konfucjusza. Bo walka bohatera wydaje się ostatecznie walką przeciw samemu sobie. Ciężko pokonac swoje przeznaczenie, swoje przyrodzone predyspozycje. Ta metofora może się odnosić równie dobrze do każdego z nas, bo przecież często walczymy nie wiedząc nawet o co i nie potrafimy wyjść z własnych, narzuconych ról.

Polecam Wam świetnie narysowany komiks, zwłaszcza w strefie narracji, gdzie często na stronie brak choćby jednego słowa, a całe czytanie odbywa się obrazem.